شناسه خبر: 24493   
تاریخ انتشار: 1396/02/18 08:14
وبلاگ "انعکاس" نوشت:
قربانی های مدرسه ای به نام تیزهوشان!
قربانی های مدرسه ای به نام تیزهوشان!
کاش نظام اموزشی ما کمی به خودش می امد ، استعداد و توان و هوش ایرانی ،نظام اموزشی ایرانی را هم میطلبد این نظام فعلی، برای این کشور ساخته و پرداخته نشده است ... به امید روزی که درس نخوانیم برای اینکه روزی زندگی کنیم،بلکه زندگی کنیم و درس بخوانیم

به گزارش باشگاه وبلاگ نویسان ایرانی حرف تو وبلاگ "انعکاس" نوشت:

با اعلام شروع به کار مدرسه ای به نام مدرسه تیز هوشان،قربانیان جدید نظام اموزشی هم مشخص شدند، البته از نظام اموزشی که درک درستی از ظرفیتها و توانایی های اسلامی و حتی بومی مردم کشورش ندارد، بیش از این هم نمی شود توقع داشت،باید هم مدرسه ای بسازد، به نام مدرسه تیزهوشان و برایش یک مسابقه دلهره اور ترتیب دهد مثل کنکور و با معیار اعداد و کلمات ،تیزهوشان را به خیال خودش جدا کند و پدر و مادرها خوشحال از این موفقیت بزرگ ،پیام نبریک و تهنیت برای معلمان دلسوز و دانش اموزان سخت کوششان تکه پاره کنند .... غافل از اینکه کسانی که به این مدارس راه می بابند ،را نمیشود با عنوان تیزهوش خطاب کرد، انها تیز حافظه هایی هستند که توانسته اند به مدد قربانی روزهای پرنشاط نوجوانی و جوانی خود ، موفقیتی اینچنینی بدست اورند.

 

و این تازه اغاز یک سفر دلهره اور، همراه با مسابقه ای مزخرف و فرسایشی برای کسب  نمرات است ،سفری که همراه با رقابتهای کاذب و دروغین ، بالا بردنهای غیر واقعی  و قربانی کردنهای نیازها و احتیاجات سن و اقتضائات روحی و جسمی نوجوانان و جوانان معصوم است.....

 

و در پایان ، نظام اموزشی ما ،محصول نهایی خودش را اینگونه تحویل می دهد:

 

 فردی با کله ای بادکرده از اطلاعات جورواجور ، که نمیداند برای چه انها را حفظ کرده یا حمل می کند.

 

فردی که از حل کوچکترین مسائل زندگی اش ناتوان است  و هر مشکل برای او بحران ساز میشود،هرچند اگر یک معادله ده مجهولی را هم جلویش بگذاری ،براحتی هرچه تمامتر حلش می کند .

 

فردی که هنوز هم در عقده ها و حسرتها ی روزهای از دست رفته ای است که دیگر به او بازگردانده نخواهد شد..... شاید در حسرت یک دست گل کوچک و زمین خوردن و خاکی شدن ،یا در ارزوی یک برنامه کارتونی بی دردسر!!! و می دانیم هر فصل از دوران زندگی نیازهایی دارد، که اگر براورده نشود و به بعد موکول شود برای همیشه در فرد خاموش میشود و همین نیازها در ساختن انسانی کامل ،نقش دارد......

 

فردی که همیشه در اضطراب است ،یا در اضطراب( صدم)های نمره،یا در اضطراب پیشی گرفتن دیگران ،یا در اضطراب فلان کتاب راهنمایی که فلانی خریده و می خواند و او باید حتما تهیه کند ،این اضطراب تا اخر عمر با او می ماند و او در خوشترین حالات زندگی اش همچنان در همین اضطرابها غوطه ور است

 

فردی که بدلیل فاصله گرفتن از اجتماع (چه خانوادگی،چه محله،چه مسجد،چه مهمانی ها) در اتاقک مجازی ذهن خودش زندگی می کند و هرگز حاضر نمیشود پایش را و حتی سرش را از این اتاقک بیرون بکشد  و دنیای واقعی را و ادمهایش را و اتفاقاتش را از نزدیک ببیند

 

حالا باید تبریک گفت حاصل و بهای یک زندگی یک مدرک است که جایزه نظام اموزشی ما به قربانی های نگون بخت خودش است ....

 

کاش نظام اموزشی ما کمی به خودش می امد ، استعداد و توان و هوش ایرانی ،نظام اموزشی ایرانی را هم میطلبد این نظام فعلی، برای این کشور ساخته و پرداخته نشده است ... به امید روزی که درس نخوانیم برای اینکه روزی زندگی کنیم،بلکه زندگی کنیم و درس بخوانیم ..

 

پیروان ولایت

 

 انتهای پیام/

 

تلگرام حرف تو
captcha