شناسه خبر: 22444   
تاریخ انتشار: 1395/06/24 14:57
وبلاگ "الف صاد" نوشت:
اولویت جان شماست به جان خودم
اولویت جان شماست به جان خودم
آیا این انتظار درستی است که وظیفه آتشنشانان را فقط در ساعات اداری از آنها بخواهیم و در بیرون از ساعات اداری و ماموریتی از اعتقاد به وظایف شغلی خود دور شوند؟ ایا امکان پذیر است ؟ به راستی انتظار درستی نیست بلکه باید فکری دیگر بیندیشیم در مورد شغل ها و مامورینی که با باور به اعتقاداتی والا تمام زندگی شان دستخوش تحول می شود و شکل می گیرد .

به گزارش باشگاه وبلاگ نویسان ایرانی حرف تو ؛به نقل از شبکه اشتراک لینک توبنویس  وبلاگ الف صاد نوشت:

هدف اصلی بسیاری از سازمان ها نجات جان انسان ها است و افرادی که با تعهد به این امر وارد این چنین سازمان هایی می شوند بایستی جان عزیز خود را اولویت دوم قرار بدهند و این اولویت اول که نجات جان انسان هاست آنقدر در طی سالهای خدمت نهادینه می شود که تمام زندگی شان وقف این امرمهم می شود .

وقتی خبر فوت آتش نشان" نارمی" را شنیدم در بازخورد از صحبت های دیگران شنیدم که می گفتند:" چرا جان خودش را به خطر انداخت ماموریت اداری که نبود برای تفریح در شمال بود؟"


پاسخ به این چرایی عقلانی نیست بلکه یک باور عمیق است که در مرحوم آتش نشان نارمی و آتش نشانان دیگر نهادینه شده است که جان دیگران در بحرانی ترین شرایط محیطی و زیان آور ترین شرایط کاری در اولویت کار آنان قرار می گیرد و تمام زندگی شان را با این مساله در شیفت های 24 ساعته گذرانده اند تابه یاری حادثه دیدگان بشتابد.

آیا این انتظار درستی است که وظیفه آتشنشانان را فقط در ساعات اداری از آنها بخواهیم و در بیرون از ساعات اداری و ماموریتی از اعتقاد به وظایف شغلی خود دور شوند؟ ایا امکان پذیر است ؟ به راستی انتظار درستی نیست بلکه باید فکری دیگر بیندیشیم در مورد شغل ها و مامورینی که با باور به اعتقاداتی والا تمام زندگی شان دستخوش تحول می شود و شکل می گیرد .

اما آنچه که عملا مشاهده می شود تنها لبخند آتش نشانان در روز هفت مهر روز آتش نشان است و کسی از مشکلات ، حقوق و مزایای آتش نشانان چیزی نمی گوید .

حوادث اخیری که برای آتش نشانان حتی در ماموریت های کاری اتفاق افتاده است ولی شامل مزایایی متناسب با حادثه نشده است ، مقایسه حقوق این افراد با حقوق های میلیاردی که امروزه تیتر رسانه ای است و عدم تناسب حقوقی با خطرات و ریسک های این شغل به نسبت کشور های دیگر جای تامل دارد.

امثال مرحوم نارمی و دیگر آتش نشانان که جان خود را برای نجات جان دیگران چه در ماموریت ها اداری و غیر اداری ایثار کردند از طرف مردم قابل احترام و بزرگ هستند و به شایستگی این مساله را در مراسم تشیع نشان دادند اما مسئولین چطور فقط احترام تبلیغاتی و رسانه ای ؟چه پشتوانه ای برای آتشنشانان و خانواده آنها قرار داده ایم با توجه به اینکه آمارهای حریق و حوادث ، تعداد مصدومین و فوت شدگان آتش نشان در طی سالیان اخیر نگران کننده است.

علاوه بر این، عوارض و مخاطرات شغلی در حرفه آتش نشانی با بروز و تشدید انواع بیماری های جسمی و روانی جلوه می‌کند.آماده باش های شبانه روزی برای شرکت در حوادثی که جان انسان در خطر باشد، انجام عملیات نجات و امداد در حوادثی که جان حیوانی در خطر باشد، شرکت فعال در حوادث طبیعی به منظور یاری رساندن به هموطنان، اداره کردن و مهار آتش سوزی ها در صنایع و اماکن مختلف، بررسی علل حریق و حوادث در شرایط محیطی متفاوت و همراه با مخاطرات گوناگون.

آتش نشانان در هر ماموریت به طور معمول در معرض چندین عوارض از جمله عوارض ناشی از استرس رانندگی و ترافیک ، عوارض ناشی از اثرات دود و گازهای سمی در محل های عملیات، عوارض ناشی از صدای آژیر، بلندگو و نور چراغ گردان، عوارض ناشی از ترشح هورمون های دفاعی و آمادگی بدن در برابر حوادث، اثرات ناشی از حرارت در محل حریق، عوارض ناشی از تماس یا جذب مواد شیمیایی از طریق پوست، عوارض ناشی از صدمات فیزیکی در حین انجام وظیفه، عوارض ناشی از دریافت پرتوهای یونساز و تشعشعات رادیواکتیویته قرار می‌گیرند.

علاوه بر این ، آتش نشانان در هنگام انجام عملیات نجات و امداد در معرض عوارضی نظیر رویت صحنه های دلخراش و تألم آور، عوارض ناشی از وقوع انفجار در صحنه حادثه، عوارض ناشی از مسائل ارگونومی وسایل و تجهیزات و ماشین آلات، عوارض ناشی از انجام خدمت به صورت شیفتی، عوارض ناشی از عدم تغذیه صحیح و متناسب با حرفه، عوارض ناشی از استرس پس از حادثه، عوارض ناشی از کارکردن در محیط های آلوده، عوارض ناشی از کارکردن در محیط های مرطوب نیز قرار می‌گیرند.

حال سوال اساسی این است آیا شما حاضرید با این شرایط کاری و حقوق و مزایایی که متناسب با حرفه نیست ایثار کنید و آتش نشان شوید و اولویت جان خود را دوم بگذارید؟

 

انتهای پیام/
 

captcha